TWITPIC

 
Programa hau, on-line erabiltzeko programa dugu eta "Twitter" programa erabiltzen duten pertsonak erabiltzeko da; izenak esaten duen moduan, twitter-era argazkiak eta irudiak igotzeko erabiltzen den programa da. Jarraian erabiltzeko pausuak azalduko zaizkizue:
Lehenengoz, google-en twitpic.com jarri behar da eta bertan agertzen den orrira sartu:
Hau dugu programaren hasierako orria; bertan, login or register jartzen duen tokian sakatu behar da.

5. eguna: 2012ko urriaren 18a.

Gaurko eskola praktikoan, lehenik eta behin, talde bakoitza arbelara atera da gainerako taldekideei zer egin duten azaltzeko asmoz. Gure kasuan, ikertzeko lanarekin (argazki editoreak eta errepositoreak) aurrera jarraitu dugula aipatu dugu; taldekideok lana banatu dugula eta honekin hasi garela. 

Ondoren, klasean, etiketen erabilera landu dugu: Folkonomia. Termino hau, herriak sortzen du.

Hau egin ostean, aurkezpena egiteko eguna aukeratu behar izan dugu. Hasieran taldekide guztiok arazoak izan ditugu ados jartzeko, baina azkenean, dena konpondu ahal izan dugu. Beraz, guri, aurkezpena azaroaren 15ean egitea tokatu zaigu. 

Geroago, Alaitz-ek lanarekin jarraitzeko denbora utzi digu.

Klaseko talde batek, twitter bat sortu dute eta bertan, astero berriak eta lehiaketatxo bat antolatuko dute klaseko talde guztiok parte hartzeko helburuarekin. Taldekideok, twitter horren jarraitzaile bihurtu gara, bakoitza bere kontuarekin.

Klaseari amaiera emateko, Alaitz-ek proposatu digu klaseko leku bat aukeratzeko. Beraz, guztiok mugitu egin gara eta nahi dugun tokia hartu dugu klasean. Batzuk eseri egin dira eta beste batzuek, berriz, etxanda egon dira. Ondoren, Alaitz-ek begiak ixteko esan digu eta testu bat irakurtzen hasi da, oso lasaia eta filosofikoa. Testua irakurtzen zegoen bitartean, bakoitzak istorio bat izan du bere buruan eta, horrez gain, gure gorputzaren egoera aztertu behar izan dugu: Eskuen posizioa, gorputzaren askatasuna...

Testua irakurtzen bukatu bezain laster, begiak ireki ditugu eta ikasle bakoitzak bururatzen zitzaion lehengo hitza esan behar izan du. Gure kasuan, lasaitasuna,